Main character energy brzmi jak kolejny internetowy frazes, który można przewinąć razem z filmikiem o porannej rutynie, matchą i dziewczyną w idealnie białej koszuli. A jednak coś w tym haśle mnie zatrzymało.
Nie dlatego, że nagle uwierzyłam, że życie powinno wyglądać jak film z muzyką w tle. Raczej dlatego, że za tą całą estetyką, playlistami i udawaniem bohaterki z romantycznej komedii siedzi bardzo prosta myśl: przestań zachowywać się, jakby Twoje życie było dodatkiem do cudzych decyzji.
Brzmi banalnie? Trochę tak. Ale ile razy robimy dokładnie odwrotnie?
Czekamy, aż ktoś nas wybierze. Aż ktoś zauważy. Aż ktoś zaprosi. Aż ktoś powie, że możemy. Aż pojawi się lepszy moment, lepsza wersja nas, lepsza sylwetka, lepsza praca, lepsze mieszkanie, lepszy nastrój. A w międzyczasie żyjemy jak postać drugoplanowa, która ma kilka niezłych scen, ale nigdy nie bierze na siebie całej historii.
Main character energy nie musi oznaczać egoizmu, teatralności ani przekonania, że świat powinien klaskać, kiedy wchodzisz do kawiarni. Dla mnie oznacza coś dużo mniej widowiskowego: zaczynasz podejmować decyzje tak, jakby Twoje życie naprawdę należało do Ciebie.
Main character energy - o co właściwie chodzi?
Main character energy to internetowe określenie na postawę osoby, która zachowuje się jak główna bohaterka swojego życia. Nie przeprasza za obecność. Nie czeka wiecznie na pozwolenie. Zauważa siebie w codziennych scenach. Ma własny gust, własne tempo i własny kierunek, nawet jeśli nie wygląda to jak kadr z filmu.
W wersji TikTokowej wygląda to często tak: kawa w ładnym kubku, spacer z muzyką w słuchawkach, journaling, sukienka założona bez okazji, samotne kino, podróż, nowa fryzura, decyzja o odejściu od ludzi, którzy robią z Ciebie tło.
W wersji życiowej jest mniej fotogenicznie. Czasem main character energy polega na tym, że odmawiasz spotkania, na które nie masz siły. Czasem na tym, że idziesz sama do restauracji. Czasem na tym, że kończysz relację, w której ciągle grasz rolę cierpliwej, wyrozumiałej i niewymagającej. Czasem na tym, że kupujesz bilet, zapisujesz się na kurs albo przestajesz odkładać własne potrzeby na czas po wszystkich.
Nie ma w tym magii. Jest decyzja, że nie będziesz żyć tylko reakcyjnie.
Nie jesteś statystką od wygodnych reakcji
Największy problem z byciem statystką we własnym życiu polega na tym, że na początku wygląda to nawet rozsądnie. Nie chcesz przeszkadzać. Nie chcesz się narzucać. Nie chcesz robić problemu. Nie chcesz wyjść na trudną, zbyt pewną siebie albo wymagającą.
Przesuwasz się więc trochę na bok.
Na spotkaniu mówisz mniej, niż myślisz. W relacjach zgadzasz się częściej, niż chcesz. W pracy czekasz, aż ktoś zauważy Twój wysiłek. W wyglądzie wybierasz bezpiecznie. W planach na weekend pytasz wszystkich, zanim zapytasz siebie.
Potem budzisz się z dziwnym poczuciem, że niby wszystko jest w porządku, ale nie ma w tym za dużo Ciebie.
Main character energy zaczyna się tam, gdzie przestajesz grać wyłącznie rolę osoby wygodnej dla otoczenia. Nie chodzi o bycie niemiłą. Chodzi o wyjście z trybu ciągłego dopasowania.
Romantyzowanie życia ma sens, jeśli nie przykrywa pustki
Lubię ideę romantyzowania codzienności, ale mam do niej jeden warunek: nie może być plastrem na życie, którego nie chcesz dotknąć.
Kawa w ładnej filiżance jest super. Spacer w deszczu z dobrą muzyką też. Sukienka założona bez okazji, świeże kwiaty na stole, perfumy przed wyjściem po bułki, notatnik w torbie - wszystko to może dodać dniu trochę koloru. Tylko że main character energy nie kończy się na estetyce.
Jeśli romantyzowanie życia polega wyłącznie na tym, że robisz ładniejsze zdjęcia swojego zmęczenia, to ono szybko zaczyna przypominać kolejny filtr. Miły dla oka, ale niewystarczający.
Prawdziwa zmiana dzieje się wtedy, gdy za estetyką idzie decyzja. Nie tylko zapalasz świeczkę, ale też pytasz, dlaczego od miesięcy jesteś przemęczona. Nie tylko zakładasz ładny outfit, ale przestajesz ubierać się wyłącznie pod cudze spojrzenie. Nie tylko robisz playlistę na pewność siebie, ale zaczynasz mówić rzeczy, które wcześniej gryzły Cię od środka.
Podobnie pisałam o self-care, bo troska o siebie bardzo łatwo zamienia się w dekorację. Ładne rytuały mają sens dopiero wtedy, gdy naprawdę coś zdejmują z barków, a nie tylko lepiej wyglądają na zdjęciu.
Główna bohaterka nie czeka na idealny moment
Jest taki rodzaj czekania, który wygląda jak rozsądek, a jest zwykłym odkładaniem życia.
Pojadę sama, kiedy będę bardziej odważna. Założę tę sukienkę, kiedy trochę schudnę. Odezwę się, kiedy będę mieć lepszy nastrój. Zmienię coś w pracy, kiedy sytuacja się uspokoi. Zacznę wychodzić do ludzi, kiedy będę ciekawszą osobą. Zrobię zdjęcia, kiedy będę wyglądać lepiej. Zapiszę się na zajęcia, kiedy przestanę być początkująca.
Brzmi absurdalnie, gdy widzi się to na papierze. A jednak dokładnie tak potrafimy żyć.
Main character energy nie polega na tym, że nagle przestajesz się bać. Polega na tym, że nie oddajesz strachowi prawa do każdej decyzji. Możesz się bać i nadal iść. Możesz czuć się niezręcznie i nadal spróbować. Możesz nie mieć idealnych warunków i nadal zacząć od małej wersji planu.
Tekst o tym, jak wyjść ze strefy komfortu, wraca mi tu naturalnie, bo najczęściej nie blokuje nas brak możliwości. Blokuje nas wizja, że pierwszy krok musi wyglądać dobrze.
Ubrania, makijaż i ciało - czyli nie wszystko jest płytkie
Internet czasem robi z main character energy teatr przebierania się. Biała koszula, satynowa spódnica, okulary przeciwsłoneczne, płaszcz, włosy jak po wizycie u fryzjera i mina osoby, która właśnie idzie odzyskać swoje życie.
Można się z tego śmiać. Sama czasem się śmieję. Ale nie udawajmy, że ubrania nie mają znaczenia.
Nie dlatego, że trzeba wyglądać jak bohaterka serialu. Dlatego, że sposób, w jaki traktujesz własne ciało, często zdradza, ile miejsca sobie dajesz. Czy ubierasz się wyłącznie tak, żeby zniknąć? Czy wybierasz rzeczy, które podobają się Tobie, czy tylko takie, które nie sprowokują komentarza? Czy makijaż jest zabawą, czy zbroją? Czy fryzura jest Twoja, czy bezpieczna?
Nie każda zmiana wyglądu jest powierzchowna. Czasem nowa sukienka, mocniejsza szminka albo dobrze dobrana marynarka nie rozwiązują problemów, ale przypominają, że masz prawo zająć przestrzeń. Także wizualnie.
Przy modzie ulicznej dobrze widać, że styl bywa komunikatem zanim ktokolwiek się odezwie. Pisałam o tym przy okazji tekstu, że ulica pisze najciekawsze trendy, bo najciekawsze ubrania często nie krzyczą pieniędzmi, tylko decyzją: dzisiaj wyglądam po swojemu.
Dokumentowanie życia nie musi oznaczać życia pod publikację
Jedna z porad wokół main character energy brzmi: dokumentuj swoją drogę. Zdjęcia, notatki, krótkie filmy, pamiętnik, lista małych scen z dnia.
Brzmi niewinnie, ale tu też jest pułapka.
Dokumentowanie może pomóc zobaczyć, że Twoje życie nie składa się wyłącznie z pracy, rachunków i odpisywania na wiadomości. Zdjęcie porannego światła na ścianie, zapisany dialog z autobusu, bilet z kina, notatka po trudnej rozmowie - takie drobiazgi budują pamięć. Dzięki nim dzień nie znika tak łatwo.
Problem pojawia się wtedy, gdy dokumentujesz wszystko pod cudze oczy. Wtedy nawet własne wspomnienia zaczynają przechodzić casting. Czy to jest wystarczająco ładne? Czy pasuje do mnie? Czy ktoś zareaguje? Czy to wygląda jak ciekawe życie?
Nie każdy kadr musi dostać publiczność. Nie każda myśl musi stać się podpisem. Nie każda przemiana musi mieć relację przed i po.
Main character energy jest najmocniejsze wtedy, gdy umiesz przeżyć scenę bez sprawdzania, jak wygląda z boku.
Nie musisz być inspiracją dla wszystkich
Jest w tym trendzie jeszcze jedna rzecz, która mnie drażni: presja bycia inspirującą.
Nie wystarczy żyć. Trzeba jeszcze żyć tak, żeby ktoś mógł powiedzieć: ale ona ma energię. Ale ona się zmieniła. Ale ona świeci. Ale ona wybrała siebie. Ale ona ma historię.
A może nie zawsze trzeba być historią dla innych ludzi.
Czasem największa zmiana wygląda nudno. Odcinasz kontakt, który Cię niszczył. Zaczynasz spać więcej. Przestajesz tłumaczyć się z każdej decyzji. Idziesz do lekarza. Wysyłasz CV. Mówisz nie. Przestajesz sprawdzać, co robi osoba, po której długo dochodziłaś do siebie.
Nie ma z tego viralowego filmiku. Nie ma dramatycznego montażu. Nie ma kadru z podpisem nowa ja. Jest ulga, której często nie widać.
Przy tym wszystkim blisko mi do tekstu nie pozwól, by ktoś wmówił Ci, że jesteś za trudna, bo odzyskiwanie siebie bardzo często zaczyna się od końca przepraszania za własne granice.
Main character energy w relacjach
Najłatwiej mówić o byciu główną bohaterką przy ubraniach, spacerach i samotnych kawach. Najtrudniej w relacjach.
Bo relacje najczęściej pokazują, gdzie nadal oddajesz ster komuś innemu. Czy czekasz na wiadomość, zamiast zadać sobie pytanie, czy ta relacja w ogóle Ci służy? Czy analizujesz ton odpowiedzi, zamiast zauważyć, że od miesięcy nie czujesz się spokojnie? Czy boisz się powiedzieć, czego potrzebujesz, bo ktoś może uznać, że przesadzasz?
Main character energy w miłości nie oznacza traktowania ludzi jak epizodów w swoim filmie. Oznacza raczej, że nie robisz z siebie dekoracji w cudzym życiu.
Nie jesteś od czekania w gotowości. Nie jesteś od domyślania się wszystkiego. Nie jesteś od bycia wygodną wersją siebie, żeby ktoś został trochę dłużej.
Główna bohaterka też może kochać mocno. Różnica polega na tym, że nie znika przy okazji.
Main character energy bez toksycznej pozytywności
Najgorsza wersja tego trendu mówi: wystarczy zmienić mindset, a życie zacznie się układać.
Nie, nie zawsze.
Nie każda osoba ma ten sam start, zdrowie, pieniądze, wsparcie, czas i bezpieczeństwo. Nie każda decyzja jest dostępna od ręki. Nie każdą sytuację da się rozwiązać tym, że założysz ładny płaszcz i włączysz playlistę z filmową muzyką.
Dlatego nie lubię wersji main character energy, która brzmi jak oskarżenie: skoro Twoje życie nie wygląda lepiej, to pewnie za mało wierzysz w siebie.
Życie jest bardziej uparte niż estetyczny post. Czasem potrzebujesz pieniędzy, diagnozy, odpoczynku, pomocy prawnej, terapii, nowej pracy albo ludzi, którzy nie gaszą Cię przy każdym zdaniu. Nie wszystko rozwiąże energia głównej bohaterki.
Ale może pomóc w jednym: przypomina, że nawet w trudnych warunkach warto sprawdzać, gdzie masz sprawczość. Małą, niewielką, nieinstagramową, ale własną.
Główna bohaterka? Wymarz ją!
Jak wprowadzić main character energy bez robienia z siebie projektu?
Nie potrzebujesz wielkiej przemiany. Nie musisz od jutra wyglądać jak bohaterka kampanii perfum. Nie musisz kupować nowego notesu, robić vision boardu i oznajmiać światu, że zaczynasz nowy rozdział.
Wystarczy kilka bardzo zwykłych decyzji.
- Wybierz ubranie, w którym czujesz się sobą, nie tylko poprawnie.
- Wyjdź sama w miejsce, do którego zwykle czekasz na towarzystwo.
- Przestań tłumaczyć się z rzeczy, które nie wymagają tłumaczenia.
- Zrób zdjęcie dla pamięci, nie dla reakcji.
- Zapisz jedną rzecz, której naprawdę chcesz, a nie tylko wypada chcieć.
- Powiedz nie szybciej, zanim frustracja urośnie do rozmiaru awantury w głowie.
- Przestań robić z gorszego dnia dowód, że znowu zawaliłaś życie.
- Zrób jedną rzecz sama, bez czekania, aż ktoś Cię wybierze.
Brzmi mało filmowo. Może właśnie dlatego działa.
Romantyzuj życie, ale nie oszukuj siebie
Najbardziej lubię w main character energy nie estetykę, tylko przesunięcie uwagi. Z cudzych reakcji na własne wybory. Z czekania na działanie. Z bycia ocenianą na bycie obecną.
Możesz romantyzować kawę, spacer, deszcz, pociąg, poranne światło i drogę do sklepu. Proszę bardzo. Życie ma za dużo brzydkich kadrów, żeby odmawiać sobie tych ładnych.
Nie zatrzymuj się jednak na dekoracji.
Ładna codzienność nie zastąpi decyzji. Estetyczny poranek nie zastąpi granic. Nowa sukienka nie zastąpi odwagi. Playlista nie zastąpi rozmowy, którą odkładasz od tygodni.
Main character energy zaczyna mieć sens dopiero wtedy, gdy zadajesz sobie niewygodne pytanie: w których miejscach nadal żyję tak, jakby ktoś inny pisał scenariusz?
Moja wersja main character energy
Moja wersja jest mniej błyszcząca niż ta z Pinteresta.
Nie zakłada, że zawsze jestem pewna siebie. Nie wymaga idealnego poranka. Nie każe mi kochać każdego fragmentu życia. Nie robi z samotności estetycznej scenografii. Nie udaje, że każda porażka jest piękną lekcją.
Moja wersja mówi raczej: wróć do centrum własnego życia, nawet jeśli dziś robisz to w dresie, z odrostem, niewyspaniem i mało filmowym nastrojem.
Zrób jedną decyzję po swojej stronie. Jedną rozmowę bardziej uczciwie. Jeden plan mniej pod cudze oczekiwania. Jedno wyjście bez czekania na idealne okoliczności. Jedno nie, które miało paść dawno temu.
Nie musisz być główną bohaterką dla publiczności.
Wystarczy, że przestaniesz być tłem dla własnego życia.
A Ty masz swoją wersję main character energy, czy ten trend bardziej Cię bawi niż inspiruje?
Brak komentarzy :
Prześlij komentarz